40 uur werken? Ben je gek.

40 uur werken. 8 uur per dag. 5 dagen per week. Dat is in ieder geval niet mijn toekomst, echt niet. Mijn brein blokkeert, m'n lichaam en dat voel ik in alles. Mijn ideeën komen moeilijker op, ik heb vaak buikpijn, ben minder flexibel bij de yoga, ik geniet minder van dingen om me heen. Alles moet snel. Door stage te lopen heb ik ervaren dat ik hiervoor niet geschikt ben. Ik denk dat we vaak de 'echte' dingen vergeten in het leven. Dat je niet vrij kunt pakken voor een verjaardag van je oma bijvoorbeeld. Dat vind ik zielig. We houden onszelf wel een beetje voor de gek, vind je niet? Ik voelde altijd al een groot verzet tegen 40uur werken. Nu ik het ervaren heb, wil ik het nooit meer. Het mooie aan studeren was dat ik verschillende lestijden had, echt contact had met klasgenoten, overdag boodschappen kon doen, samen kon eten, met vriendinnen kon afspreken. Nu moet het in de avond of in het weekend als je thuis komt van je werk. In een week zitten 24 x 7 uren, 168 uur.

168 - slaap (56) = 110

110 - werk (40) = 70

70 - reistijd (5) = 65

Hoe besteed jij die 65?

65 - sport (6) = 59

59 - avondeten (7) = 52

52 - huishouden (2) = 50

Waar besteed ik die andere 50 uur dan toch aan? Op mijn telefoon bezig zijn? Bellen met mijn vriend/vriendinnen/familie? TV/Netflix kijken? Een dagje iets leuks? Kringloopshoppen? Toen ik dat laatste woord typte werd ik blij. Ik houd van kringloopshoppen, lekker zoeken, kijken wat er is. De mooie dingen er tussenuit halen, andere hersenhelft gebruiken dan ik normaal doe. Lekker, niks is eigenlijk perfect daar, lowering the standards.

Wat ik meer zou willen doen in die overige 50 uur? Lezen.. Ik heb nog zoveel ongelezen boeken liggen. Ik snap niet waarom ik daar geen tijd voor neem. Ik wil meer wandelen. Nu ik dit bericht typ, besef ik me dat ik meer uur 'vrije tijd' heb dan dat die 40 uur werken zijn. Hoe kan het dan dat het voelt alsof ik gevangen zit in die 40 uur? Misschien omdat de kringloopwinkels niet open zijn buiten de 9 tot 5 tijden. Ik mis de vrijheid om te kiezen. Ik wil zelf kiezen wanneer ik werk en waar. Dat is een belangrijke waarde, misschien wel m'n allerbelangrijkste drijfveer.

Zo vaak heb ik het gevoel dat ik geleefd wordt, dat de maatschappij ons voor de gek houdt. We werken full-time, hebben geen tijd om boodschappen te doen, dus bestellen we maar. We willen dichterbij ons werk wonen of in een groter huis, dus we betalen maar meer voor de huur waardoor we meer moeten werken. Zo blijft het cirkeltje rond en ronddraaien, tot je dol wordt. Totdat je beseft waarmee je bezig bent. Burn-out. Uitgebrand. Op. In het leven vol met mogelijkheden. Onmogelijkheden. Schakel maar even uit, laad maar even op. Vanochtend was ik vergeten m'n telefoon op te laden, shit. Dan maar minder gebruiken, zodat hij langer meegaat. Denk ik dat ook bij mezelf als ik een nachtje minder goed geslapen heb? Nee, dan moet ik toch maar doorzetten, want de uren moeten toch gemaakt worden. Wist je dat er minder ziekteverzuim is bij mensen die part-time werken? Uit onderzoek is gebleken dat 8 uur werken per WEEK, al genoeg is om het 'gelukkige gevoel van werken' te voelen. Het gevoel dat je nuttig bent, je inzet voor iets of iemand. Ik ga voor een 30-urige werkweek in het vervolg. What about you?