Afspraak = afpsraak
- 12 feb 2019
- 2 minuten om te lezen
Vandaag had ik twee afspraken staan. Beide mensen met wie ik die afspraak had, kwamen niet. Ik had wel tijd vrijgemaakt voor deze mensen. Maar niet alleen voor die mensen, ook voor mezelf.
Ik vond het veel minder erg dan voorheen dat de afspraak niet doorging, ik vond het wel jammer voor mezelf. Ik had er tijd voor vrij gemaakt, ik had vragen die onbeantwoord bleven. Daarnaast heb ik niet krampachtig geprobeerd om een 'second chance' te creeëren. Ik heb het iniatief bij hen gelaten en ga me niet in bochten wringen om uiteindelijk toch iets passends voor hen te vinden. Het moet namelijk ook in míjn agenda passen. Dit is al echt een vooruitgang met een jaar geleden, toen deed ik dit absoluut niet.
Daarnaast vind ik het wel vervelend. Het zou fijn zijn als de afspraak doorgegaan was. Ik vroeg me af: waarom vind ik het vervelend dat de afspraak niet doorgaat. Ik heb er nog niet over nagedacht, dus ik zal er al bloggend proberen achter te komen. Dit is dus ook meer een hersenspinsel dan een onderwerp waarover ik iets wil delen.
Ik vind het vervelend omdat ik weet dat ik afspraken inplannen vervelend vind. Ik wil teveel in een te korte tijd. Ik vind afspraken niet fijn omdat ik dan niet altijd naar m'n gevoel kan luisteren omdat iets al gepland staat. Ik vind het ook heel erg om een afspraak af te zeggen. Als iemand een afspraak afzegt, beoordeel ik diegene als; egoïstisch, chaotisch, egocentrisch, geen inlevingsvermogen, makkelijk denken over dingen. Dit vind ik vervelend als mensen dat doen. Ik weet dat ik oordeel en dat het niet echt waarheden zijn. Maar dat zijn wel dingen die ik over mensen denk. Het is helemaal niet zo dat iemand egocentrisch is als hij/zij 1x een afspraak afzegt. I know. Maar het vult de emmer... Dit denk ik dan ook over mezelf als ik een afspraak afzeg. Ik probeer het dan ook te vermijden om dingen af te zeggen...
Onderliggend hieraan is misschien wel, dat ik het belangrijk vind om gezien te worden. Wanneer iemand niet naar een afspraak komt en ook niet afzegt.. word ik letterlijk niet gezien. Waarom ik het zo erg vind om niet gezien te worden is een vraagstuk waarmee ik veel bezig ben. Ik kan het niet echt goed achterhalen. Het is ook wel een deep question om zomaar op internet te gooien. Dus ik ga nog even verder op ontdekkingstocht.
Liefs.








Opmerkingen