Waarom ik naar de Aldi ga
- 30 aug 2018
- 2 minuten om te lezen

Ja, ik ga graag naar de Aldi. Weet je waarom? Dat is eigenlijk heel simpel. Want het is daar zo lekker simpel. Je hóeft niet steeds te kiezen, want je kan niet echt kiezen. Je kunt kiezen tussen één of twee pakken havermout. Maar je hoeft niet te kiezen tussen Quaker havermout, oké havermout, havermout met minder suiker, havermout in een doosje, plastic zak of biologisch.. Heerlijk makkelijk dus die Aldi. Het zou me blij maken als dat in het leven ook zo was. Soms even lekker makkelijk. Ik woon dicht bij de AH XL, maar daar word ik totaal niet gelukkig van. Er is namelijk té veel keus. Zo is het ook in het leven vind ik; alles kan. Ik merk het bij mezelf op school, het komt terug bij stage, vrije ruimte en werk zoeken. Het komt terug in m’n privéleven. Je ziet het dus ook zelfs bij het boodschappen doen. Ik denk dat de millenials (ja, zo noemen ze ons..) lijden aan teveel mogelijkheden. Omdat alles kan, weet je niet meer wat je nu echt wilt. Of misschien weet je dat wel, maar het is natuurlijk veel moeilijker en het duurt veel langer voordat je daarachter bent. Ik vind het ook helemaal niet zo raar dat zoveel studenten langstudeerders zijn, het duurt nogal even om uit te zoeken waarover je je scriptie wilt schrijven.. Vroeger had je de keus uit een bibliotheek met boeken, daaruit haalde je informatie. Nu heb je de keus uit het WorldWideWeb en dat is ongeveer oneindig. Misschien dat ik daarom ook zo van het studiecentrum of überhaupt van boekenkasten houd: het is zo lekker makkelijk. Heerlijk om af en toe letterlijk beperkt te worden, want dan hoef je al die keuzes zelf niet te maken. Ik hoef niet te denken; ‘misschien is er iets beters’, ‘heb ik wel alles doorzocht’, ‘misschien moet ik toch nog andere trefwoorden gebruiken’, ‘heb ik al in het Engels gezocht?’… Dat maakt het fijn, het geeft me rust. Net zoals bij de Aldi, daar hoef ik niet te bedenken of ik koopzegels, bonuspunten of spaarpunten wil. Ik word onrustig van zoveel keuzes, dan ga ik twijfelen, ook aan mezelf. Dus ik ga zo maar even verder aan het schrijven van de activiteitenkalender voor SV Blended of zal ik tv kijken of naar de stad nog een biertje doen of even bellen met m’n moeder of even dat boek lezen? Ik weet het nog niet.. Ik denk dat ik maar even naar de Aldi ga.







Opmerkingen